promenado mia

Alia bela violkolora planto estas Mekisikasalvio. Post somero ili kreskigxis tre rapide kaj floris sinsekve. Tusxo de floroj estas tre mola kaj agrabla. Aromo de folio estis bona, sed tiu de floro estas ne tiom.

Callicarpa japonica
callicarpa(hispane)/Beautyberry(Angle)/Callicarpe(france)

Belaj violkoloraj fruktoj estas ne mangxeblaj. Laux vikipedio tiu frukto restas longe kaj vivtena mangxo por birdoj, sed mi neniam vidis birdon mangxantan sur la arbo. Cxirkauxe ekzistas multaj aliaj pli bongustajxoj por ili. Evidente nun kaki estas tie kaj cxi tie. Ili estas pli por rigardi. Je te-ceremonioj gxi estas placxata por ornami la te-tecxambron.

Hieraux mi unuafoje en mia vivo rikoltis ternuksojn. Gxis lastatempe mi ne sciis kiel ternuksoj aperas. Mia amiko proponis planti ilin en nia kampo, kaj ni preparis sulkon kaj semis la semojn post kalki la teron iomete. Dum somero ni sarkis herbacxojn kelkfoje. Kiam floro ekfalas, por facila enterigxo de la nuksojn, ni moligis teron kaj ree altigis la sulkon elflanke.

Kiel unuafoja rikolto, nia akiro estas suficxe bona. Ni gxuis.  Versxajne pli sabla tero estas pli tauxga por ternukso. Nun ni sekigas elfositajn ternuksojn ekstere sub suno.

Post longa ripozo mi rekomencas cxi blogo. Nova temo estas “por miela plantoj”, kiu vivas najbare. Bedauxrinde mi ne trovis Esperantan nomon de cxi planto, kies japanan nomon estas “hazenoki”. Almenaux mi konstatis ke gxi apartenas al familio Anakardiacoj (japane “Urusxio”). Same kiel arboj de Anakardiacoj, tiu cxi arbo havas eblecon doni dermito al homoj. Cxi tie gxaij folioj rugxigxas en auxtuno.

Jam ekde malvarma februaro folioj de ili ekaperis. La surfaco estas iom blira kvazaŭ vaksita. Enirante majan varman tagon floroj aperis unu al aliaj. En mateno ili ekmalfermas kaj posttagmeze iom post iom ekfermas. Ĉiutage ili ripetas tion. Nombro de floroj estis nun plimultiĝanta. Laux informo, tiu floro estas ankaŭ vivas en Koreio kaj Ĉinio.

Sur la monteto estas kampo de umeo (japana abrikoto). Plena florado estos iom poste. Mi denove vizitu tien kaj ĝuu aromon la aromon.

La bulboj kiujn mi plantis lastjare, kreskiĝis dum vintro kaj nun ekvenas. Cxiutage nun ili plialtiĝas. Cxu vi sciis ke oni povas manĝi bulbojn de tulipoj? En Japanio urbo Tonami en Tojama gubernio estas fama por tulipo.

Kaj jen violaj! Mi havas impreson ke lastjaraj plibonigitaj plantidoj de viola estas vere forta kaj daŭre floras tre longe.

Apero de fuketo estas signo de printempo. “Petasites japonicus” estas la latina nomo. Kiam mi trovis tiujn de pli fruaj gxermoj, mi prenis ilin kaj kuiras. Post purigo, mi metis ilin en bolita akvo dum 2, 3 minutoj. Elprenas ilin el la akvo, surkovris ilin per dorcxa miso kiel sauso, kaj mi mangxis! Amera kaj aroma, jen tio estas gusto de printempo!

Kvankam nuna mia loĝejo estas en montaro, mi tamen ŝatas promenadi la riveron tial vizitas tie malsupren. Ĝia vintra pejzaĝo estas ankaŭ bela. En la fluo estis mevetoj kaj blua ardeo. Sur la bordo korniko sole piede rigardis la riveron. La nigra kaj blanka birdeto en la plej antaŭo estas nigra-dorsa motaciledo. De tempo al tempo mi rigardas motaciledojn flugi tre rapide kantante “Ciii! Ciii!”. Ĝi estis posttagmeco de klistala aero. En tia momento, eĉ korniko aspektas kiel filozofo.

Malantaŭ mia domo, estas arbo de citorona oranĝo (somera oranĝo). Prenante unu el tiuj oranĝoj, mi metis ĝin ĉe branĉo apud kuirejo. Post semajno kelkaj birdoj lernis ke tie estas frukton. La plej ofta vizitanto estas ĉi tiu “Hypsipetes amaurotis amaurotis” latinnome, “Hijodori” en japanlingvo. Multfoje mia provo por foti timigis ilin, kaj ĉiame malsukcesis. Sed fine hodiaux mi lernis kiel fari, tre silente….  sen momenta lumo… kaj jen, bonan foton!